Laura spędziła dzieciństwo dorastając w sierocińcu otoczona troskliwą opieką wychowawców i przyjaźnią dzieci, które były dla niej niczym bracia i siostry. Jako 30-letnia kobieta powraca w „rodzinne” strony z mężem Carlosem i 7-letnim synkiem. Jej marzeniem jest stworzenie ośrodka dla dzieci niepełnosprawnych w miejscu porzuconego przytułku. Nowy dom i tajemnicza okolica pobudzają wyobraźnię Simona – chłopiec zaczyna snuć nieprawdopodobne opowieści i wymyślać nie do końca niewinne zabawy. Sytuacja ta przywołuje echa dawno zapomnianych, dręczących wspomnień z dzieciństwa Laury.