Plakat

Ponad 350 filmów długo- i krótkometrażowych, ponad 100 tytułów premierowych, około 600 seansów w 13 salach kinowych. Tak wygląda 7. Międzynarodowy Festiwal Filmowy Era Nowe Horyzonty we Wrocławiu. Jest to festiwal wizjonerów kina, artystów bezkompromisowych, którzy mają odwagę iść obraną przez siebie drogą wbrew panującym modom i opowiadać o rzeczach najważniejszych swoim niepowtarzalnym językiem.

To próba pokazania tego, co w światowym kinie nowe i ciekawe. Przedstawione zostaną na nim filmy niekonwencjonalne, niezależne, wywołujące emocje i burzliwe dyskusje. Widzowie będą mogli obejrzeć zarówno dzieła nagradzane na najważniejszych międzynarodowych festiwalach, jak i produkcje, które nie znalazły uznania u jurorów, ale zachwyciły selekcjonerów wrocławskiego festiwalu. Zaprezentowane zostaną również retrospektywy mistrzów oraz dorobek kinematografii narodowych.

Uczestnicy festiwalu obejrzą też polskie filmy krótkometrażowe, panoramę twórczości współczesnych mistrzów kina nagradzanego na festiwalach oraz ciekawe propozycje kina australijskiego. Nie zabraknie też dokumentów, filmów zrealizowanych z przymrużeniem oka i przykładów kina tańca (selekcja najciekawszych filmów tańca z całego świata nurtu dance film i dance video). Coś dla siebie znajdą też najmłodsi.

Szczegółowy program festiwalu można znaleźć na stronie www.

Z obfitej oferty imprezy wybraliśmy cztery propozycje weekendowe - po dwie 28 i 29 lipca, na które mogliby się wybrać do Wrocławia nasi czytelnicy. Aby wygrać podwójną wejściówkę na któryś z poniższych filmów, wystarczy wysłać do nas SMS-a (dział KONKURSY)

Szerzej o filmach (na podstawie informacji organizatora festiwalu):

"Krzyk mrówek"

Film indyjsko-irański, reż. Mohsen Makhmalbaf. czas trwania: 89 minut.

Obsada: Mamhoud Chokrollahi, Mahnour Shadzi, Karl Maass, Tenzin Chogyal, Savitha Iyer.

Irański mistrz filmu, Mohsen Makhbalbaf parę lat temu wyjechał z kraju i od tego czasu kręcił filmy poza Iranem. Film Krzyk mrówek nakręcił w Indiach, o czym marzył od 15 lat. Pracował w Waranasi, Delhi i Jaisalmer, a efektem jego pracy są przepiękne zdjęcia kraju i dogłębne wejrzenie w nieznane aspekty społeczeństwa Indii. Jak w wielu swoich filmach, Makhmalbaf połączył fikcję z rzeczywistością, zestawiając wymyśloną historię (miesiąc miodowy młodej pary w Indiach) ze scenami prawdziwego życia w tym kraju, do których zaangażował nieprofesjonalnych aktorów.

Wydaje się, że fikcyjna historia nie jest najważniejszą częścią tego niezwykłego filmu drogi. To raczej traktat filozoficzny podpisany przez niemal 50-letniego reżysera. Irańscy bohaterowie właściwie pochodzą z USA i z Francji i mają światopogląd typowy dla ludzi zachodu. Zwiedzają Indie w poszukiwaniu odpowiedzi na nurtujące ich religijne lub egzystencjalne pytania. Para podróżuje i włóczy się po okolicach, a jednocześnie poszukuje prawdy - pragnie odnaleźć pełnię człowieczeństwa. Ich słowa bywają w niezamierzony sposób prowokujące i kontrastują z prostotą i akceptacją życia mieszkańców Indii, z którymi bohaterowie nawiązują kontakt.

"Fay Grim"

Kino niemiecko-amerkańskie, reż.Hal Hartley. Czas trwnia 118 minut.

Obsada: Parker Posey (Fay Grim), D. J. Mendel (Ojciec Lang), Liam Aiken (Ned), Jeff Goldblum ( agent Fulbright), James Urbaniak (Simon Grim)

W swoim najnowszym filmie Hartley powrócił do bohaterów obrazu Henry Fool z 1997 roku, jednak tym razem główną postacią jest grana przez Parker Posey tytułowa Fay, żona Foola (Thomas Jay Ryan) oraz siostra poety Simona Grima (James Urbaniak).

Od czasu wyjazdu męża Fay samotnie wychowuje ich syna, podczas gdy jej słynny brat siedzi w więzieniu. Pewnego dnia w jej domu pojawiają się niespodziewanie agenci C. I. A. (w roli jednego z nich - Jeff Goldblum), którzy twierdzą, że Henry nie żyje i są zainteresowani odzyskaniem pisanych przez niego dzienników. Okazuje się, że zawarte w nich informacje mają dla nich szczególną wartość, a przeszłość Henry'ego kryje więcej niespodzianek, niż Fay kiedykolwiek mogła przypuszczać. Aby zdobyć zaginione dzienniki żona Foola opuszcza Amerykę i wylatuje do Paryża. Ale to jeszcze nie koniec jej podróży...

Zupełnie nieoczekiwanie reżyser proponuje nam film sensacyjny, szpiegowski, jednak także tutaj możemy odnaleźć daleko posuniętą umowność, charakterystyczną dla jego twórczości. Nowy Jork, Paryż czy Stambuł z perspektywy bohaterów Hartleya są w pewien sposób do siebie podobne. Nie mamy co liczyć na bliższe poznanie miasta czy zwyczajów jego mieszkańców - jak zwykle u Hartleya napięcie kryje się w dialogu i wymianie myśli pomiędzy poszczególnymi postaciami.